Nebraska’da yaşlı bir adam yaşardı. Patates ekimi için bahçeyi bellemesi gerekiyordu lakin bu çok zor bir isti. Tek oğlu olan David ona yardım edebilirdi fakat o da hapisteydi. Yaşlı adam oğluna bir mektup yazdı ve müşkülatını izah etti.

Sevgili David,
Patates bahçemi belleyemeyeceğimden kendimi çok kötü hissediyorum. Bahçeyi kazmak için oldukça yaslanmış sayılırım. Burada olsan bütün derdim bitecekti. Biliyorum ki sen bahçeyi benim için hallederdin.
Sevgiler Baban

Bir kaç gün sonra oğlundan bir mektup aldı.

Babacığım,
Allah aşkına bahçeyi kazma ben oraya cesetleri gömmüştüm.
Sevgiler
David

Ertesi gün sabaha karşı saat 04:00de FBI ve yerel polis çıka geldi ve tüm sahayı kazdılar lakin hiç bir cesede rastlamadılar. Yaşlı adamdan özür dileyerek gittiler. Ayni gün yaşlı adam oğlundan bir mektup daha aldı.

Babacığım
Simdi patatesleri ekebilirsin. Bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım.
Sevgiler
David

BİR GÜÇLÜKLE KARSILAŞTIĞINIZDA KENDİNİZE BİR KAÇIŞ YOLU DEĞİL BİR ÇIKIŞ YOLU ARAYIN.
D.L. Weatherford

Miniğin Ramazan Günlüğü

Ramazan 1
Bu gün evde bir acayiplik var.
Herkes sessizce işine okuluna gidiyor.
Annem ‘Zeynep hadi sana kahvaltı hazırlayalım’ dedi.
Kimse yemek yemiyor, su içmiyor.
Ablam bile!

Ramazan 5
Önce diyet yaptıklarını sanmıştım.
İzledim hepsini.
Akşama doğru hepsi sessizleşiyor.
Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar.
Onları böyle seyretmek, öyle hoş ki.
Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu hali içten içe güldürüyor beni.
Ama gülmeye cesaretim yok.

Ramazan 9
‘Niye böyle yapıyorlar?’ Ablama sordum, ‘Büyüyünce anlarsın..’ dedi.
Zaten başka ne der ki…
Anneme sordum, Ramazan dedi.
Babama sordum, Oruç dedi.

Ramazan 11
Bu Ramazan ve Oruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek.
Arkadaşım Fatma’ya sordum.
Onun ailesi de gündüzleri yemek yemiyor su içmiyormuş.

Ramazan 14
Kaşık çatal sesleri, konuşmalar duydum.
Uyandım.
Babama haber vermeye koştum, yatağında yok!
Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum.
O da yok!
Korkmadım, Ben bu hırsızların hakkından gelirim!’ dedim.
Aldım elime paspasın sapını, aniden açtım mutfak kapısını.
Sopamı havaya kaldırdım öylece kaldım oracıkta.
Bizimkiler yemek yiyorlar!
Vay uyanıklar.
Gündüz Oruç ile Ramazan’dan korkup gece yiyorlar.
Birde üstüme gülüyorlar…
Korkaklar.

Ramazan 17
Önceleri, Oruç ile Ramazan’ı bulup şikayet etmeyi düşündüm.
Fakat ablamın yemek yemedikçe pamuk gibi yumuşadığını fark ettim.
Babam ile Annem de artık tartışmıyorlar.
O zaman devam.
Belli ki Oruç ve Ramazan iyi kalpli iki amca.

Ramazan 19
Her gün bize beyaz başörtülü teyzeler geliyor.
Oturup birlikte Kur’an okuyorlar.
Her zaman ki gibi mobilyadan, gelinden, kaynanadan, konuşmuyorlar.
Ellerini açıp herkese dua ediyorlar.
Sevim teyze de başını örtmüş.
Çok da yakışmış

Ramazan 22
Her şey aynen devam ediyor.
Televizyonlar bile uslu uslu konuşuyor.
Hepsi akşam ezan okuyor.
İftar iftar deyip bütün şehir birden yemeğe başlıyor.
Ne hoş.

Ramazan 24
Oruç’u merak ediyorum.
Geçen gün Ayşe teyzem Annemle konuşuyorlardı.
Şöyle şöyle yaparsam Oruç bozulur mu?
Yok böyle olursa Oruç kaçar mı?
Demek ki Oruç, çok duygulu birisi.
İnsanlar kötü bir şey yapınca bozuluyor.
Kötülüğü gördüğü yerden kaçıyor.
Oruç’u ve Ramazan’ı artık iyice merak ediyorum.
Onlarla tanışmaya can atıyorum.

Ramazan 25
Bu günlerde herkes Kadir gecesinden bahsediyor.
Şimdiye kadar gecesi olan bir adam göremedim.
Bu Kadir de kim?
Bin aydan hayırlı gecesi varmış.
O gece uyumamak, namaz kılmak, Kur’an okumak önemliymiş.

Ramazan 26
İftarı çok sevdim.
Akşam yemek yemeye İftar diyorlar.
Gece yemek yemenin adı da Sahur.
İftar sonrası eğlenceler oluyor.
Babam camilere götürüyor bizi.
Herkes sokaklarda, camide, neşe içinde.

Ramazan 28
Merak içinde beklerken uyuyakaldım.
Kadir, gecesiyle beraber gelmiş gitmiş.
Ben göremedim.
Anlayamıyorum.
Bu yüzden ağabeyimi çok özlüyorum.
Ablama soru sormaya kalksam, bana doya doya gülüyor.
Sonra da arkadaşlarına anlatıyor, birlikte gülüyorlar.
Sinir oluyorum.
Abim uzak bir şehirde üniversitede okuyor.
‘Abim ne zaman geliyor?’ diye anneme soruyorum.
‘Bayram gelsin, o da gelecek’ diyor.

Oruç, Ramazan, gece gelen Kadir’den sonra şimdide Bayram!..
Soramıyorum ‘Bayram kim?’ diye.
Neden o gelmeden abim gelemiyor?
Belki de abimin arkadaşıdır.
Çok özledim abimi.
Bayram’ı da alsın gelsin tanışalım.

Ramazan 29 / Arefe
Sonunda bir hanım ismi duydum.
Arife diyemiyorlar mı ne?
Arefe diyorlar.
Niye Arefe?
‘Arife’ olması gerekmiyor mu?
Yengemin adı gibi yani…
‘Arefe geliyor, daha temizliği bitirmedik.’ diyor Annem.
Demek ki Arife teyze çok titiz. İyice telaşlandılar.
Bir Bayram diyorlar, bir Arefe, harıl harıl çalışıyorlar.
Temizlik yapılıyor.
Yemekler hazırlanıyor.
Anneme ‘Bayram ne zaman gelecek?’ dedim, ‘Arefe’den sonra’ dedi.
Demek ki Bayram ile Arefe evli değil.
Akraba da değil.
Kafam karma karışık.
Salih abim bi gelse de her şeyi bana anlatsa.
Ve Bayram geldi
Sabah kalktığımda, herkesi kahvaltıda yakaladım!.
Oruç öldü herhalde diye düşündüm.
Gece Abim gece gelmiş.
Sevinçten haykırdım.
Çok özlemişiz birbirimizi.
Bütün olanı biteni bir güzel anlattım Abime.
Yüzüme bakarken, bana tebessüm ettiğini gördüm.
Ablama sormamakla ne iyi ettiğimi anladım.
Abimin tebessüm ettiği yerde, Ablam kahkaha atar.
Abime küser gibi yaptım, hemen gönlümü aldı.
Bana her şeyi baştan anlattı, bu sefer de ben gülmeye başladım.
***
Abimden söz aldım.
Kimseye anlatmayacak, konuştuklarımızı yazmak için izin istedi.
Ben de verdim..
Ramazan günlüğü işte böyle ortaya çıktı.
Abim buna bir de isim buldu: 5 Yaş Sendromu.
Sendromu anlamadım.
Ama olsun, Abime güveniyorum.
Gerçi Ablam’a göre 4 yaşındayım.
Annem 5 yaşında olduğumu söylüyor.
Babam daha 4 yaşından gün almadı diyor.
Abim bu konu beni aşar diyor.
Bayramı çok sevdim.
Ama Ablam tekrar o sinirli haline dönecek diye, Ramazanın gidişine çok üzüldüm.
Bizim için her gün Ramazan olsa!..
Ne iyi olur..

 

Güzellik, birlik, beraberlik dolu, her zaman bir öncekinden daha güzel ve mutlu bir Ramazan Bayramı diliyorum. Büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öpüyorum.

Ne yazda rengarenk çiçekte ara
Ne kışta bembeyaz soğukta ara
Ne geceye bağlanan gündüzde ara
Sen gel bunların hepsini esmada ara,
Gel sen bunların hepsini esmada ara

İçimdeki yangından haberdar mısınız
Kapatsam gözlerimi görür müsünüz
Bir feryat sardı cihanı aldı gidiyor
Anlatsam ben anlar mısınız ağlar mısınız
Çağırsam ben gelir misiniz dinler misiniz

Ne yağmurda toprakta kokusunda ara
Ne baharda açan tohumda ara
Ne uğrunda ölünen Leyla da ara
Sen gel bunların hepsini Mevla da ara
Gel sen bunların hepsini Mevla da ara

Evet Neslihan‘ın ilk albümünde yer alan Esma isimli eser ile giriş yaptık. Bu yazıyı neden yazdığıma gelince; insan nedense sevdiği bazı şeyleri paylaşmak istemez, bazılarını paylaşmak ister. Dinlemekten hoşlandığım eserler sunan bir müzisyeni tavsiye etmek olarak paylaşma gayemi açıklayabilirim.

Ben dinlemekten hoşlanıyorum. Belki sizde seversiniz. Üreten müzisyenler pek bulunmuyor biliyorsunuz. Bir de sessiz sessiz derinden gelen müzisyenler.

Müzik dinlemek konusunu açmışken korsan müzik konusuna da değinmek istiyorum. Ferruh Mavituna‘nın “Korsan Yazılımsız İki Yıl” başlıklı yazısını okudum geçenlerde. Nasıl terörün her türlüsüne karşı isek korsanın da her türlüsüne karşı olmalıyız. Ayrıca korsana karşı olmak yetmiyor, üretene, üreticiye hakettiği değeri vermeliyiz. Örneğin korsan müzik hangi yollarla evimize, arabamıza giriyor?

1. Karşılık ödemeden internetten indirdiğimiz çoklu ortam ile. (Tamam internete bağlantı ücreti var ama o internete bağlantı için servis sağlayacısına ödenen para, indirdiklerinize emeği geçenlerin cebine o bağlantı ücretinden bir pay gitmiyor)
2. Korsan dağıtıcısına para ödeyerek, kayıtsız bir alışveriş ile.
3. Bir arkadaşımızdan ödünç istediğimiz korsan ya da orjinal ürünü kopyalayarak
4. … gibi yollarla bbir şekilde korsan ürün sahibi oluyoruz.

Biraz insaflı olmak gerekiyor, müziğini indirdiğimiz o insanlar bu ürünleri devlet gibi amme hizmeti olsun diye üretmiyorlar. Onlarında karşılığını makul oranda almaları lazım. Onlara bu haklarını vermemiz lazım ki beğenerek dinleyeceğimiz yeni ürünler hazırlayabilsinler.

Sonuç olarak diyorum Neslihan‘ı dinleyin ama korsan dinlemeyin. Diyeceksiniz ki sen nasıl dinliyorsun, severek dinlediğim müzikleri ürünleri hazırlayanların ürünlerini er ya da geç satın almaya gayret ediyorum. Neticede kul hakkıyla göçmek var işin ucunda değilmi?

Lafları çok dolaştırıyorum, şu internet günlüğü işine halen alışamadım, biraz daha yazma denemeleri yapmam gerekiyor herhalde.

1. RSS desteği yok, bu en büyük problem, rss desteği sağlamayan sitelere düzenli ziyaret etmediğim bir gerçek.
2. RSS desteği var, Türkçe karakter sorunu bonusuyla. Web site ekibi rss olayını önemini kavramamış olunca bu durum olası. RSS içeriğini e-mail veya rss programımla takip ederken fazla bulmaca çözmeye dayanamadığından bir süre sonra aboneliğimi bitiriyorum.
3. RSS desteği var, fakat rss standartlarına uyum yok, ya da güncel rss standartlarına geçiş yapılmamış. Web site sahipleri feedvalidator.org sitesinden rss beslemelerini bir kontrol etseler bu sorunlar ziyaretçiye yansımayacak ama nerde rss bilinci..
4. herhalde benim es geçtiğim başka sorunlarda olmuştur

Neyse, truden.com sitesinin sahibi phpnuke siteleri rss 2.0 destekli haber kaynağı hazırlamışlar. feedvalidator.org sitesinden kontrol edip truden.com adresinden indirebilirsiniz.

RSS olayına daha fazla önem verirsek ziyaretçilerimize de daha fazla önem vermiş oluruz.

Allah’ın rahmeti, bereketi sizinle olsun, gönül güneşiniz hiç solmasın, yüzünüz aydın olsun, kabriniz nur dolsun, makamınız Firdevs, dualarınız kabul olsun. Kandiliniz kutlu olsun..

Yazan çizen Savaş Yaşar

Samanyolu TV’de yayınlanan Boşanmak İstemiyorum dizisinin müziği hoşuma gitti. Her ne kadar diziyi çok seyretmesem de müziğinden etkilenmiş bulundum.